kunstanders

En nu hoog tijd voor een kleine update van mijn blog! 

Deze winter behoort ook weer een groot aantal spreeuwen tot de vaste dagelijkse bezoekers van al het lekkers in onze tuin. Dat begon toen de temperatuur naar beneden ging en het echt een beetje begon te winteren. Ze vielen ons meteen op in hun magnifieke winterkleed! Wat een schitterende kleurenpracht, vooral in de zon heel goed te zien! Niet alleen een prachtige vogel om te zien, maar ook een meesterlijke imitator! En iedereen heeft vast wel eens zo'n indrukwekkende zwerm waargenomen, dicht op elkaar, zwenkend en kerend, samenballend en uitwaaierend, maar nóóit botsen ze op elkaar, een wonderlijk fenomeen! 

Spreeuw (Sturnus vulgaris L.)

De tekening toont een spreeuw in winterkleed
Glanzend zwart met purper en bronsgroen waar het zonlicht over gleed
En witte stippen aan de vleugelpunten, wat staat dat mooi!
Bij de spreeuw in volle wintertooi
Tegen het voorjaar zijn de witste stippen afgesleten, verdwenen
En is het zwartglanzend verenpak weer verschenen

Als spreeuwen 'zingen' doen ze dat lang en héél enthousiast
De vleugels fladderen vrolijk mee, je herkent dat vast!
Nou ja, spreeuwen zingen niet echt, het is eerder meertonig gekwetter
En met hun imitaties maken ze mensen soms knetter!!

Want dat kan hij zo heel erg goed
Dat je voor niks je voordeur open doet
Omdat jouw deurbel zuiver wordt nagedaan
Dan wens je zo'n spreeuwtje wel es naar de maan...

Benieuwd naar de overige coupletten in het gedicht over de spreeuw? Lees ze met veel plezier in het boek 'Ode aan de Vogels'